تبلیغات
چشم به راه آدینه ای که مهدی (عج) بیاید - عزاداری امام حسین(ع) مورد هجوم دو گروه افراطی و تفریطی

چشم به راه آدینه ای که مهدی (عج) بیاید

بر منکر و دشمن مرتضی علی (علیه السلام) لعنت

بسم‌الله الرحمن الرحیم

عزاداری برای امام حسین علیه السلام و شهدای کربلا، در عین حال که دارای سابقه‌ای تاریخی است، همواره مورد هجوم دو گروه افراطی و تفریطی بوده و اکنون نیز هست. راه درست اینست که با رعایت معیارهای شرعی و حفظ تعادل، اصل عزاداری ادامه یابد و حتی برای گسترش آن تلاش شود. از شعارهای شبه روشنفکرانه‌ای که همچون بادهای موسمی در بعضی مقاطع وزیدن می‌گیرند و عزاداری برای امام حسین و شهدای کربلا را زیر سؤال می‌برند و البته در کنار آن برای سرپوش گذاشتن بر تفکر نادرست خود حرف‌های دیگری را مطرح می‌کنند که نه جدید است و نه کارائی عزاداری را دارد، نباید لرزید.

یکی از این شعارها، که ظاهری فریبنده دارد ولی باطن آن بی‌منطق و حتی انحرافی است، اینست که می‌گویند: امام حسین عزادار نمی‌خواهد بلکه پیرو می‌خواهد.

انحراف این شعار در اینست که با یک مغالطه پنهان، میان عزاداری برای امام حسین علیه السلام و پیروی از آن حضرت، درصدد ایجاد تضاد است. آنها که این شعار را اختراع کرده‌اند می‌خواهند بگویند کسانی که برای امام حسین عزاداری می‌کنند راه آن حضرت و هدف و مقصود شهدای کربلا از مبارزه علیه یزید و یزیدیان را نمی‌شناسند و به جای آنکه درصدد پیاده کردن و تحقق اهداف آنان باشند وقت و نیروی خود را در عزاداری‌ها صرف می‌کنند.

اشتباه این افراد، حتی اگر به این سخن با نگاه خوشبینانه بنگریم، اینست که به عزاداری به عنوان یک هدف نگاه می‌کنند، درحالی که عزاداری فقط یک وسیله است. پیروان امام حسین علیه السلام با عزاداری برای آن حضرت، در عمل دو کار بزرگ کرده‌اند و همچنان به همین دو کار ادامه می‌دهند. اول آنکه یاد مظلومیت و قیام شجاعانه امام حسین و شهدای کربلا در برابر ظلم و حاکمیت ظالم را در طول تاریخ زنده نگهداشته‌اند و دوم اینکه با آموختن درس فداکاری در راه دین و آرمان‌های اعتقادی به نسل‌های بعدی موجب پدید آمدن جریان‌های انقلابی و مبارزه در برابر حکومت‌های ظالم شدند و در مقاطع و مکان‌های مختلف حرکت‌های آزادیخواهی پدید آوردند و منشأ اصلاح بسیاری از جوامع و نجات مردم از مفاسد و انحرافات شدند. این، همان اصل مهمی است که خود امام حسین علیه السلام در یکی از خطبه‌های مربوط به فلسفه قیام عاشورا آن را مورد اشاره قرار داده و فرموده اند: انما خرجت لطلب الاصلاح فی امه جدی.

واقعیت اینست که اگر عزاداری‌هائی که در طول قرون گذشته توسط شیعیان برای امام حسین علیه السلام و شهدای کربلا صورت گرفته با همین گستردگی و ابعاد حزن انگیز انجام نمی‌شد، واقعه کربلا اکنون این چنین در خاطره‌ها زنده نبود. واقعیت مهم‌تر و ملموس‌تر اینست که واقعه کربلا، برخلاف سایر وقایع تاریخی که با ثبت شدن در کتب تاریخ به نسل‌ها منتقل شده اند، بیش از آنکه مرهون کتاب‌های تاریخی باشد مرهون عزاداری هاست. این عزاداری‌ها بودند که واقعه کربلا و قیام عاشورا و راه امام حسین را حفظ کرده، پررنگ و روشن و سرزنده به نسل‌های دیگر تا امروز منتقل کردند.

این، خاصیت عزاداری است که واقعه مربوط به خود را زنده و پویا نگه میدارد و از فراموش شدن آن جلوگیری می‌کند. عزاداری به ویژه گریه کردن، زیباترین جلوه ابراز عاطفه و عشق و قوی‌ترین وسیله برای همبستگی و برقراری پیوند اعتقادی است. اینکه امام صادق علیه السلام برای اقامه عزای شهدای کربلا بودجه در نظر می‌گیرند و سایر ائمه نیز برای ادامه عزاداری اهتمام ویژه داشتند، نشان میدهد آن بزرگواران به همین واقعیت توجه کرده بودند و می‌خواستند از طریق عزاداری و گریه که بهترین وسیله برای جاودانه ساختن پیوندهای اعتقادی میان مردم و پیشوایان دینی مظلوم و به ظلم کشته شده است، راه حفاظت از اساس دین و تحکیم مبانی دینی و اهداف پیشوایان در راه دین به شهادت رسیده ادامه یابد و به نسل‌های بعدی منتقل شود.

با توجه به همین واقعیت است که روشن می‌شود برخلاف شعارهای انحرافی در بعضی مقاطع که توسط افرادی با نیات مجهول مطرح می‌شود و توسط افراد دیگری که از آن نیات بی‌خبرند تکرار می‌گردد، امام حسین علیه السلام در عین حال که پیرو می‌خواهد عزادار هم می‌خواهد. اصولاً علت اینکه پیروان واقعی امام حسین امروز اینهمه فراوانند و هر روز نیز بر تعداد آنها افزوده می‌شود همین است که راه امام حسین از طریق عزاداری برای آن حضرت زنده مانده و این دقیق‌ترین تفکری بود که برای زنده نگهداشتن مکتب امام حسین علیه السلام مطرح شد و مورد عمل قرار گرفت.

آنچه در این میان مهم است اینست که از فرصت بسیار ارزشمندی که عزاداری‌ها برای پیروان امام حسین پدید می‌آورد، استفاده صحیح به عمل آید. این، یک فرصت استثنائی است که گذشتگان خوش نیت و خوش فکر و مبتکر ما برای ما پدید آوردند و بدون آنکه از بودجه‌های دولتی و بیت المال خرج کنند به صورت رایگان در اختیار نسل‌های بعد از خود قرار دادند. اکنون این ما هستیم که باید از این فرصت استثنائی برای آموزش نسل‌های بعدی استفاده کنیم. واقعه کربلا مالامال است از آموزش اخلاق، آموزش جوانمردی، آموزش غیرت، و آموزش ظلم ستیزی و آزاد زندگی کردن. اینها نیازهای حتمی آینده جهان هستند، نیازهائی که با عزاداری پرمحتوا و دور از افراط و تفریط برای شهدای کربلا می‌توانند برآورده شوند.

اعتقاد پیروان کلیه ادیان به رسیدن زمانی که یک منجی برای پایان بخشیدن به فساد و ظلم و ستم در جهان ظهور خواهد کرد و اعتقاد اسلامی به وجود مقدس امام زمان علیه السلام به عنوان مصداق این منجی که انتقام شهدای کربلا را نیز خواهند گرفت، تأکیدی بر همین واقعیت است. این، یک انتقام شخصی یا قومی و قبیله‌ای نیست، بلکه اقدامی ضروری برای ریشه کن کردن ظلم و آزاد ساختن انسان است. اعتقاد به تفکر دقیق "کل یوم عاشورا و کل ارض کربلا" بر همین واقعیت مبتنی است، زیرا همواره ظلم وجود دارد و تمام سرزمین‌ها شاهد ظلم و ستم هستند و برای مقابله با ظلم باید همواره کسانی با ظالمان مقابله کنند و حماسه عاشورا و کربلا را تکرار نمایند. کاری که امام زمان علیه السلام انجام می‌دهند اقدام برای زایل کردن فرهنگ ظلم در جهان است و آنچه زمینه این اقدام را فراهم می‌کند و مردم را تشنه انتقام از ظالمان می‌نماید، زنده نگهداشتن یاد و نام عاشورا و شهدای کربلاست.

عزاداری‌های حسینی اگر دور از خرافات و انحرافات با همان روش سنتی که سیره نسل‌های گذشته بود ادامه یابد، قطعاً به آنچه وظیفه نسل‌ها برای فراهم کردن زمینه ریشه کن ساختن ظلم است عمل خواهد شد. وظیفه امروز ما تقویت فرهنگ عزاداری سنتی و متعادل و پالایش آن از انحرافات و خرافات است.


نوشته شده در شنبه 4 آذر 1391ساعت 02:50 قبل از ظهر توسط منتظر | یا حسین (علیه السلام) ()
طبقه بندی: امام علی (علیه السلام) امام حسین (علیه السلام) مذاهب کربلا محرم شهدا 

مرجع دریافت قالبها و ابزارهای مذهبی
By Ashoora.ir & Night Skin